ÜZÜM GÜLÜR, İÇİM AĞRIYIR... - Ədalət Qarabulud
ÜZÜM GÜLÜR, İÇİM AĞRIYIR...
=Poema=Ön Söz
Bu kitab bir qəlbin pıçıltısıdır.Burada gülüş də, ağrı da - insanın iki üzü kimi dayanır.
Üzündəki gülüşlə dünyanı aldatmaq olar,
amma içindəki ağrı - səni Tanrıya tanıdır.
Hər bir insan bir sirrdir.
O sirr bəzən gülüşlə gizlənir,
bəzən göz yaşıyla açılır,
bəzən də sözə çevrilmədən
ruhda yanıb kül olur.
Bu poema -
ağrının dua,
gülüşün pərdə,
susqunluğun zikr olduğu
mistik bir yolçuluqdur.
Oxucu,
əgər sən də oxuyarkən
öz ağrını xatırlayacaqsansa,
bil ki, bu sözlər mənim deyil,
sənin qəlbinin aynasıdır.
I Bölmə - Gülüşün pərdəsi
üzümdə gülürəm, qardaş,içimdə ağrayır canım...
gülüşüm bir pərdədir,
dünya görsün deyə
özümü dağılmamış kimi.
amma içimdə -
daş divarların arasında
gizli bir inilti dolaşır.
II Bölmə - Ağrının sirri
ağrı, bəlkə də,görünməyən dua kimidir.
əlini qaldırmadan,
dilini tərpətmədən,
ürəyin içində səslənən.
sanki Tanrıya gizli məktub -
göz yaşının mürəkkəbi ilə yazılmış.
III Bölmə — Fanilik və Məstlik
gülüşüm — məstlikdir,amma şərabdan yox,
öz faniliyimi dərk etməkdən.
mən bir anlıq yanıb sönürəm,
külüm küləyə qarışır,
və o külün içində
məni axtaran yalnızlıq tapılır.
IV Bölmə — Yuxunun qapıları
yuxuda gəzdirirlər məni,qapısız evlərə aparırlar.
güzgülərdə özümü görmürəm,
amma ardımca gələn səs
ölmüş uşaqların laylasıdır.
gülüşüm onların sükutuna pənahdır.
V Bölmə — Sirr və Nur
sirr mənə deyir:“sus, çünki söz - ağır daşdır,
daşıyanı əzir.”
nur mənə deyir:
“yan, çünki ağrı -
məni görməyin yoludur.”
mən isə susub yanmaqdayam,
sanki ikisinin arasında
görünməz körpü.
VI Bölmə — Tanrının sükutu
üzümdə gülürəm, qardaş,çünki bəzən Tanrı da gülür,
amma Onun gülüşündə kədər var.
ulduzlar - Onun göz yaşları,
səhərlər - Onun təbəssümü.
və mən anlayıram:
mənim gülüşüm də Onun sükutundan yaranıb.
Epiloq
üzümdə gülürəm, qardaş,içimdə ağrayır canım...
hər gülüşümün altında
qopmuş bir sükut yatır,
hər ağrımın içində
Tanrının nəfəsi dolaşır.
mənim yolum -
fanilikdən bəqaya,
sirr pərdəsindən nura.
bir gün,
bu gülüş də sönəcək,
bu ağrı da dinəcək.
amma ruh,
öz sirrini qucaqlayıb
yenidən ulduzlara dönəcək.
və onda biləcəyəm:
ağrım mənim dua kitabım idi,
gülüşüm isə -
Allahın imzası.
Son söz
Gülüş - dünyanın dilidir,
ağrı - ruhun dilidir.
Dünya sənin gülüşünü eşidər,
amma Allah yalnız ağrını dinləyər
Ədalət Qarabulud.
BİA.az
