Ruhunun qapısı - Ədalət Qarabulud
Ruhunun qapısı
(Ruhani-fəlsəfi poetik kompozisiya)
I. SatmaYeni olan dünyaya aldanma,
o – köhnə bir sınağın başqa geyimidir.
Parıltısa da, dərinliyi yoxdur,
səssiz qalan ruhunun səsini boğar.
Satma…
Əbədi olanı dəyişmə gündəlik yalanla.
Gözəgörünməz ipini qırma ruhunun –
Onu heç kim görmür,
amma o var.
və sən onsuz boşsan.
İnsan ruhla insan olur,
əl ilə deyil, ürəklə toxunur həyata.
Kim ruhunu satırsa,
o – artıq alınmır geriyə.
II. Səssiz məbəd
Səssizliyə qulaq ver,çünki orda Allah danışır.
Sözlə yox…
Bir nəfəsin içində,
bir damlanın düşdüyü an –
orada gizlənir həqiqət.
Ruhunu təslim etmə
rəqəmlərə,
dərəcələrə,
bəyənilərə.
O, ölçülməz.
O, yalnız hiss edilər –
səcdənin dərinliyində,
bir uşağın təbəssümündə,
bir qocanın sükutunda.
III. İçindəki atəş
Ruh sönmür,sadəcə gizlənir
qaranlıq alış-verişlərdə,
içinlə çölün uyğun gəlmədiyi anlarda.
Amma o atəş yenə də ordadır,
və səni çağırır
öz adınla,
öz doğuluşunla.
Dinlə –
Hər gecənin içində bir nur var.
Hər ağrının içində bir dua.
Hər sınmış qəlbdə bir mələk
əllərini uzadır.
IV. Sən işıqsan
Unutma:sən bir cismin kölgəsi yox,
bir ruhun işığısan.
İçindən doğur
hər şeyin mənası.
Zəmanə dəyişsə də,
qorxular dəyişsə də,
modalar, ideallar,
təriflər dəyişsə də –
Əbədiyyət dəyişməz.
Ruhun onun aynasıdır.
Toz içində parıldayan bir inci kimi,
öz içində qal
və tap –
Səni yaradanın nəfəsini.
[Son söz olaraq:]
Bu dünya sənin evin deyil.
Ruhun dincəlmək üçün deyil,
ucalmaq üçün yaradılıb.
Ədalət Qarabulud
BİA.az





