XEYİRXAHLIQ – İNSANIN BAŞ TACI...

(Bədii-publisist oçerk)

Tarixin qaranlıq və işıqlı səhifələrinə baxanda aydın görünür ki, xalqları ayaqda saxlayan təkcə güc, sərvət və ya siyasət olmayıb. Əslində, cəmiyyətləri qoruyan, onları böhranlardan keçirən, dağılmağa qoymayan məhz xeyirxah insanların varlığı olub. Onlar bəzən səssiz, bəzən kölgədə, bəzən isə heç tanınmadan yaşayıblar. Amma etdikləri yaxşılıqlar zamanın sərt küləklərinə sinə gərərək yaddaşlarda qalıb.

Xeyirxahlıq - bir əməl deyil, bir haldır. Bir jest deyil, bir həyat tərzidir. Bu, insanın daxilində yanan bir çıraqdır ki, o çıraq həm özünü, həm də başqalarını işıqlandırır. Bu işıq nə qədər çox yayılırsa, cəmiyyət bir o qədər isinir, yumşalır, insanlaşır.

Azərbaycan torpağı isə bu işığın heç vaxt sönmədiyi məkanlardan biridir. Bu torpaq tarix boyu mərd, səxavətli, ürəyi geniş, qəlbi işıqlı insanlarla zəngin olub. Xalq yaddaşında silinməz iz qoyan xeyriyyəçilər, el-obaya dayaq olan ağsaqqallar, ehtiyaclıya əl tutan səxavət sahibləri bu millətin mənəvi sütunlarını formalaşdırıblar.

Bu adlar arasında xüsusilə iki böyük şəxsiyyət daim hörmətlə yad olunur: Hacı Zeynalabdin Tağıyev və Murtuza Muxtarov. Onlar yalnız sərvət sahibi deyildilər; onlar ürək sahibi idilər. Onların tikdirdiyi məktəblər, açdırdığı müəssisələr, dəstək verdikləri insanlar bu gün də yaşayır — daşda, divarda yox, insanların taleyində, yaddaşında, dualarında yaşayır.

Bu ənənə zamanın dəyişməsi ilə yoxa çıxmadı. Əksinə, yeni dövrdə yeni simalarla davam etdi. Bu gün də həmin xeyirxahlıq məktəbinin davamçıları var. Onlar var olduqca cəmiyyət ümidini itirmir.

Belə insanlardan biri də Hacı Məhərrəm Novruzovdur.

Hacı Məhərrəm Novruzovun adı çəkiləndə ilk olaraq onun sahibkarlıq fəaliyyəti deyil, insanlara olan münasibəti yada düşür. Çünki o, iş adamı olmaqdan əvvəl insan olmağın məsuliyyətini dərk edənlərdəndir. Onun həyat yolu bir həqiqəti açıq şəkildə sübut edir: insanın böyüklüyü malik olduğu sərvətlə deyil, paylaşdığı dəyərlə ölçülür.

O, həyatını yalnız öz rifahına həsr edənlərdən deyil. Onun baxışlarında, davranışlarında, qərarlarında bir prinsip açıq hiss olunur — “insan üçün yaşamaq”. Bu isə təsadüfi deyil. Bu, daxildən gələn bir ehtiyacdır. Elə bir ehtiyac ki, insan başqasının ağrısını öz ağrısı kimi hiss etmədən rahat yaşaya bilmir.

Bəzən cəmiyyətin ən böyük problemi məhz laqeydlik olur. İnsanlar bir-birinin dərdindən xəbərsiz, ya da xəbərdar olsa belə, biganə yaşayır. Amma xeyirxah insan bu səssizliyi pozur. O, baxır, görür və susmur. Əl uzadır. Dayaq olur.

Hacı Məhərrəm Novruzov da məhz belə insanlardandır.

Onun etdiyi yaxşılıqlar haqqında çox danışmaq olar. Amma bəzən rəqəmlər, faktlar belə bu yaxşılıqların mahiyyətini tam ifadə edə bilmir. Çünki burada əsas olan görülən işin miqyası deyil, onun arxasındakı niyyətdir.

İmkansız ailələrə edilən yardımlar, gənclərin təhsilinə verilən dəstək, çətin vəziyyətdə olan insanların problemlərinə həssas yanaşma — bunlar sadəcə sosial fəaliyyət deyil. Bunlar bir insanın daxilindəki mərhəmətin real təzahürüdür.

Onun fəaliyyətində xüsusi yer tutan sahələrdən biri də idmandır. Çünki idman yalnız fiziki inkişaf deyil, həm də mənəvi tərbiyədir. Sağlam bədən, sağlam ruh, vətənpərvərlik və intizam - bunların hamısı idman mühitində formalaşır.

“Əlincə” idman klubunun yaradılması, futbol komandasının formalaşdırılması, Əlincə Arena stadionunun inşası - bunlar sadəcə layihə deyil. Bunlar gələcəyə qoyulan sərmayədir. Gənclərin sağlam böyüməsi, pis vərdişlərdən uzaq olması, öz potensialını reallaşdırması üçün yaradılan imkanlardır.

Bir stadion təkcə beton və ot örtüyü deyil. O, arzuların cücərdiyi, ümidlərin böyüdüyü, gələcəyin formalaşdığı bir məkandır. Orada qaçan hər gəncin addımlarında sabahın ritmi var.

Bu baxımdan Hacı Məhərrəm Novruzovun gördüyü işlər yalnız bu günə deyil, gələcəyə xidmət edir.

Onun rəhbərlik etdiyi “Bağçalı Evlər MTK” çərçivəsində həyata keçirilən layihələr də bu yanaşmanın davamıdır. Yaşayış kompleksləri, məktəblər, uşaq mərkəzləri, sosial obyektlər - bunlar sadəcə tikinti deyil, həyat quruculuğudur.

“Qurtuluş-93” yaşayış kompleksi kimi layihələr minlərlə insanın həyatına yeni nəfəs verib. İnsanlara yalnız ev deyil, bir mühit, bir həyat tərzi, bir sabitlik təqdim olunub.

Çünki insan üçün ən böyük ehtiyac yalnız yaşamaq deyil, rahat və ləyaqətli yaşamaqdır.

Xəzər sahilində yerləşən “My BEACH” kompleksi isə onun estetik zövqünün və həyat fəlsəfəsinin başqa bir tərəfini göstərir. Bu məkan yalnız istirahət üçün deyil, insanın özünü yenidən tapması üçün bir fürsətdir.

Dənizin səsi, küləyin nəfəsi, günəşin işığı - bütün bunlar insanın ruhunu təmizləyir. Belə məkanların yaradılması isə insanlara yalnız xidmət deyil, həm də mənəvi dəstəkdir.

Amma bütün bunların fonunda ən diqqətəlayiq cəhət onun şəxsi keyfiyyətləridir.

Sadəlik.
Təvazökarlıq.
Səmimiyyət.

Bu keyfiyyətlər onu fərqləndirən əsas xüsusiyyətlərdir. Çünki böyük olmaq üçün əvvəlcə sadə olmaq lazımdır. Həqiqi böyüklük səs-küydə deyil, sakitlikdə gizlidir.

O, etdiyi yaxşılıqları nümayiş etdirməyə ehtiyac duymur. Çünki xeyirxahlıq reklam üçün deyil. Xeyirxahlıq vicdan üçündür.

Atalar deyib: “Yaxşılıq et, dənizə at - balıq bilməsə, Xaliq bilər.”

Bu fikir əsrlərdir dəyişməz qalır. Çünki xeyirxahlığın əsl mükafatı insanlardan gələn alqış deyil. O, daha dərin bir yerdə - vicdanda, ruhda, ilahi ədalətdə öz əksini tapır.

Hacı Məhərrəm Novruzovun həyat yolu da bu həqiqətin canlı nümunəsidir.

O, bu dünyadan pay yığmır. O, əməlləri ilə başqa bir dünyanın sərmayəsini qurur.

Bu gün cəmiyyətin ən böyük ehtiyacı texnologiya, sərvət və ya güc deyil. Ən böyük ehtiyac mərhəmətdir. Çünki mərhəmət olmayan yerdə insanlıq tədricən yox olur.

Xeyirxah insanlar isə bu yoxa çıxmanın qarşısını alan son sipərdir.

Onlar cəmiyyətin görünməyən qəhrəmanlarıdır. Onlar tarix yazmırlar, amma tarix onları yazır.

Sonda demək olar ki, xeyirxahlıq insanın baş tacıdır. Bu tacı hər kəs daşıya bilməz. Çünki bu tacın çəkisi ağırdır - məsuliyyət, vicdan, sədaqət tələb edir.

Amma bu tacı daşıyan insanlar var olduqca dünya ümidini itirməyəcək.

Hacı Məhərrəm Novruzov kimi insanlar isə bu ümidin canlı simasıdır.

Onun yolu işıqdır.
Onun əməli nümunədir.
Onun varlığı isə cəmiyyət üçün bir şansdır.

Qoy bu işıq heç vaxt sönməsin.